Συγκέντρωση για τα οξυμένα προβλήματα της Υγείας πραγματοποίησαν οι συνταξιουχικές οργανώσεις του Περιστερίου και της Δυτικής Αθήνας, με πρωτοβουλία του Συνδέσμου Συνταξιούχων ΙΚΑ Περιστερίου, της Ένωσης Συνταξιούχων ΟΑΕΕ Αθηνών και Περιχώρων (Παράρτημα Περιστερίου), του Συλλόγου Συνταξιούχων ΟΤΑ Δήμου Περιστερίου και του Συνδέσμου Πολιτικών Συνταξιούχων Δημοσίου Δυτικής Αττικής.
Στην εκδήλωση παρέμβαση έκανε ο Γιώργος Σιδέρης, ο οποίος ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Να αγωνιστούμε για το νοσοκομείο της περιοχής μας, το Αττικόν. Το «Αττικόν» δεν είναι ένα νοσοκομείο που καταρρέει, αλλά που «αναπτύσσεται». Αυτοί που καταρρέουν είναι οι υγειονομικοί και αυτοί που δεν βρίσκουν λύση είναι οι ασθενείς. Τα 100 - 150 ράντζα κάθε τέσσερις μέρες είναι μόνιμο καθεστώς, επί όλων των κυβερνήσεων. Αν κάνετε τους υπολογισμούς από τότε που άρχισε αυτός ο αισχρός θεσμός θα δείτε ότι πάνω από 100.000 άνθρωποι έχουν νοσηλευτεί στον διάδρομο τα τελευταία δέκα χρόνια, σχεδόν 900 κάθε μήνα. Στους εργαζόμενους στο «Αττικόν» οφείλονται 68.000 μέρες κανονικής άδειας και πάνω από 10.000 ρεπό. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Μητρώου Ανθρώπινου Δυναμικού του Υπουργείου Εσωτερικών καταγράφεται μείωση του μόνιμου προσωπικού κατά 5.000 άτομα την τελευταία πενταετία. Για τη μισθοδοσία στα Νοσοκομεία και την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, από τον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 μεταβιβάζονται 2,18 δισ. ευρώ, όταν το 2025 ήταν 2,36 δισ. ευρώ, δηλαδή 180 εκατ. ευρώ λιγότερα.
Πρόληψη και Πρωτοβάθμια Φροντίδα. Όχι μόνο νοσοκομείο όταν φτάσει η κρίση. Υγεία δεν είναι μόνο το νοσοκομείο όταν κάποιος αρρωστήσει βαριά. Είναι ο τακτικός έλεγχος, ο καρδιολόγος, ο διαβητολόγος, η φυσικοθεραπεία, η αποκατάσταση, η ψυχική υγεία, η κατ’ οίκον φροντίδα, η πρόληψη. Άρα χρειάζεται οργανωμένη δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, με Κέντρα Υγείας στις γειτονιές, οικογενειακούς γιατρούς, δωρεάν εξετάσεις και παρακολούθηση χρόνιων νοσημάτων. Όχι άλλα προγράμματα πρόληψης που λήγουν. Όλες οι κυβερνήσεις διέλυσαν την Πρωτοβάθμια. Έκλεισαν Κέντρα Υγείας (π.χ Κολοκυνθούς). Αποτρέψαμε το σχεδιασμό τους να κλείσουν το ΚΥ στον Άγιο Ιερόθεο.
Οι συνταξιούχοι πληρώνουν ξανά και ξανά από την τσέπη τους. Πληρώσατε εισφορές μια ζωή και τώρα πληρώνετε ξανά για φάρμακα, εξετάσεις και ότι άλλο. Οι άμεσες ιδιωτικές πληρωμές παραμένουν πολύ υψηλές. Νέες αυξήσεις σε πάνω από 800 συνταγογραφούμενα φάρμακα. Συνεχίζουν να ισχύουν όλα αυτά τα μέτρα, όπως η καθιέρωση της ασφαλιστικής τιμής, του 1 ευρώ ανά συνταγή, η διεύρυνση της «αρνητικής λίστας» των φαρμάκων (ΜΗΣΥΦΑ) και των ΓΕΔΙΦΑ (που πωλούνται εκτός φαρμακείων), που όλες αυτές οι κατηγορίες δεν αποζημιώνονται από τον ΕΟΠΥΥ. Αύξηση της λιανικής τιμής εκατοντάδων φαρμάκων.
Αυτά γίνονται γιατί όλες οι κυβερνήσεις ενισχύουν τον ιδιωτικό τομέα υγείας που έχει ετήσιο τζίρο τα 1,9 δισ. ευρώ τον χρόνο. Μόνο στο Περιστέρι καταγράφονται 3 μεγάλες ιδιωτικές κλινικές και 28 ιδιωτικά διαγνωστικά εργαστήρια. Την ίδια ώρα αυτή η κατάσταση αξιοποιείται σαν μοχλός για ένταση της επιχειρηματικής δράσης μέσα στα δημόσια νοσοκομεία. Πάρτε το παράδειγμα των απογευματινών - επί πληρωμή – ιατρείων. Φτιάχτηκαν επί ΠΑΣΟΚ και γιγαντώθηκαν επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, απέσπασαν δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από τους χιλιάδες ασθενείς - πελάτες που τα επισκέφτηκαν. Και ήρθε και το αισχρό καθεστώς των απογευματινών χειρουργείων. Και οι δύο αυτοί θεσμοί αφορούν εφαρμογή των κατευθύνσεων της ΕΕ και στοχεύουν στην ενίσχυση των δημόσιων νοσοκομείων ως αυτοχρηματοδοτούμενων επιχειρηματικών μονάδων, με δικά τους έσοδα, από την πώληση των εργασιών τους στα ασφαλιστικά ταμεία και άμεσα στους ασθενείς. Στόχος είναι να απεμπλακεί στον μεγαλύτερο βαθμό ο κρατικός προϋπολογισμός από τη χρηματοδότηση των νοσοκομείων, προκειμένου να περισσέψει κρατικό χρήμα για την παντός είδους στήριξη των επιχειρηματικών ομίλων και την πολεμική οικονομία.
Χρειάζεται αγώνας. Κοινός αγώνας. Δεν μπορεί να υπάρξει λύση για τους υγειονομικούς αν δεν υπάρξει ταυτόχρονη λύση για τους ασθενείς, και το αντίστροφο. Γι' αυτό να δυναμώσουμε τις άμεσες - επείγουσες διεκδικήσεις για μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, άνοιγμα όλων των κλειστών κλινών και χειρουργικών αιθουσών, για όλα. Ο κοινός αγώνας πρέπει να στοχεύει σε ένα αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας για όλους, χωρίς επιχειρηματική δράση».
