Του Αλέξανδρου Λαλάκου
Το θέμα του LIDL έχει ξαναβρεθεί στις σελίδες της εφημερίδας μας. Μια υπόθεση η οποία κρατά μήνες και φέρνει στο προσκήνιο το διαχρονικό αίτημα των κατοίκων για ελεύθερους χώρους και πράσινο. Το αίτημα αυτό όμως βρίσκει απέναντί του την επιχειρηματική αξιοποίηση ιδιωτικών οικοπέδων και την συνεπακόλουθη κερδοφορία.
Για να θυμίσουμε πώς έχουν τα πράγματα: Αφορμή της έντονης κινητοποίησης έχουν γίνει τα σχέδια για τη δημιουργία νέου σούπερ μάρκετ της γερμανικής αλυσίδας Lidl στην περιοχή, σε κοντινή απόσταση από τον σταθμό του Μετρό. Πρόκειται για το οικόπεδο στις οδούς Αδάνων και Αγίου Κηρύκου Το επίμαχο οικόπεδο βρίσκεται στην καρδιά της Ανθούπολης. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις της δημοτικής αρχής, ο χώρος αυτός δεν ανήκε ποτέ στον Δήμο Περιστερίου, αλλά ήταν ιδιωτικός. Ωστόσο, για πολλά χρόνια τελούσε υπό καθεστώς δέσμευσης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης, με αρχικό προορισμό την ανέγερση Πρωτοδικείου. Για 10 χρόνια το οικόπεδο χρησιμοποιήθηκε ως εργοτάξιο του Μετρό, με τη Δημοτική αρχή να υπόσχεται πως μετά το πέρας των έργων ο χώρος θα δοθεί πίσω στη γειτονιά.
Το ζήτημα «άναψε» όταν οι ιδιώτες ιδιοκτήτες, σε συνεργασία με την εταιρεία Lidl, κινήθηκαν για την αξιοποίηση του ακινήτου. Τα Χριστούγεννα του 2024, ο δήμος απέστειλε επίσημα έγγραφα στους κατοίκους γύρω από την οδό Αδάνων όπου τους ενημέρωνε ότι στο οικόπεδο θα φτιαχτεί supermarket της αλυσίδας LIDL και αν θέλουν να κάνουν ένσταση. Μπροστά στην εξέλιξη αυτή, οι κάτοικοι της περιοχής μάζεψαν δεκάδες υπογραφές και υπέβαλαν επίσημα ένσταση στη Διεύθυνση Υπηρεσίας Δόμησης και στον ίδιο τον Δήμαρχο, ζητώντας να αποσυρθεί ο αποχαρακτηρισμός του οικοπέδου.
Οι ίδιοι οι πολίτες κατήγγειλαν ότι η δημοτική αρχή προχώρησε σε κινήσεις αποχαρακτηρισμού που άνοιξαν τον δρόμο για την εμπορική χρήση, χωρίς να προηγηθεί διαβούλευση με την τοπική κοινωνία.
Η Ανθούπολη άλλωστε είναι μια γειτονιά με έντονη ιστορική ταυτότητα και παράδοση στις διεκδικήσεις. Κάτοικοι της περιοχής και όχι μόνο, μαζί με και ποικίλες συλλογικότητες (όπως η Αριστερή Κίνηση Περιστερίου) πραγματοποίησαν μεγάλες κινητοποιήσεις, με δράσεις και ομιλίες, τονίζοντας ότι η περιοχή έχει ανάγκη από ελεύθερους χώρους, πράσινο και υποδομές για τα παιδιά, και όχι από ένα ακόμα μεγάλο εμπορικό κατάστημα που θα επιβαρύνει την κυκλοφορία και το περιβάλλον.
Μάλιστα στο Δημοτικό Συμβούλιο Περιστερίου που έγινε στις 8 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε μαζική παρέμβαση της Συνέλευσης Κατοίκων Ανθούπολης και της Αριστερής Κίνησης σχετικά με το θέμα στην ημερήσια διάταξη «για την ανέγερση super market Lidl σε ελεύθερο χώρο». Η μαζική κινητοποίηση ανάγκασε τη διοίκηση του δήμου Περιστερίου να δεσμευτεί ότι «θα κάνει κάθε νόμιμη ενέργεια για να παραμείνει το οικόπεδο στη γειτονιά», παρόλο που σε προηγούμενα δημοτικά συμβούλια είχε εισηγηθεί τις αποφάσεις που οδήγησαν στην αποδέσμευση του εν λόγω οικοπέδου.
Ο Δήμος εκφράζει πλέον τη βούληση να διεκδικήσει τον χώρο ώστε να μετατραπεί σε κοινόχρηστο χώρο πρασίνου και αναψυχής για τους δημότες. Παρά τις καθησυχαστικές δηλώσεις της διοίκησης, οι κάτοικοι δηλώνουν πως παραμένουν σε εγρήγορση, κάνοντας λόγο για μια «πρώτη νίκη», αλλά τονίζοντας ότι ο αγώνας θα συνεχιστεί μέχρι να διασφαλιστεί οριστικά ο δημόσιος και πράσινος χαρακτήρας του χώρου.
Ως επίλογος
Το θέμα του LIDL και όσα αυτό αντιπροσωπεύει δεν είναι κάτι νέο. Εντάσσεται στο γενικότερο πρόβλημα της απώλειας και της ανυπαρξίας ελεύθερου ζωτικού χώρου στις αστικές γειτονίες. Εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων – οι οποίες εξαιρέσεις δεν είναι σίγουρα στα δυτικά προάστια- οι γειτονιές μας στερούνται πρασίνου, πάρκων, πλατειών και γενικότερα ελεύθερων χώρων. Γι’ αυτό και οι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι θεωρούνται «κόκκινη γραμμή», casus belli για τους κατοίκους. Δεν ζούμε στη Στοκχόλμη, στη Βέρνη ή στη Λιουμπλιάνα (σημειωτέον ότι οι προαναφερθείσες πόλεις συγκαταλέγονται στις πιο «πράσινες» για το 2025) αλλά μπορούμε να διεκδικήσουμε έστω και το ελάχιστο, απέναντι σε μια τάση τσιμεντοποίησης και πλήρους αστικοποίησης που κυριαρχεί. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι οι γειτονιές έχουν ανάγκη τα μικρά καταστήματά τους, τα μπακάλικα, τα μανάβικα, τα μικρά παιχνιδάδικα, όσα τουλάχιστον έχουν απομείνει. Τα μικρά αυτά μαγαζιά δεν καλύπτουν μόνο τις εμπορικές ανάγκες των κατοίκων, αλλά διατηρούν και το «καλημέρα», την ανθρώπινη επαφή που χάνεται μέσα στα αποπροσωποποιημένα πολυκαταστήματα. Το LIDL είναι ένα τέτοιο πολυκατάστημα και η Ανθούπολη δεν το χρειάζεται.
